ตอนที่ 224 ฉันร่วมด้วย!

พออวิ๋นลี่เดินพ้นประตูห้องพยาบาลไปแล้ว สายตาที่กงเหย่หยวนโจวหันไปมองหรงอวี้นั้นเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาไม่ใส่ใจเลยว่าหรงอวี้เป็นคนป่วยที่บาดเจ็บสาหัสยังไม่หายดี ตรงเข้าไปนั่งลงบนโซฟาตรงข้าม วางรองเท้าบูทนายพลของตัวเองพาดไว้บนโต๊ะกาแฟตรงหน้าอย่างไม่เกรงใจ คว้าบุหรี่ขึ้นมาจุดหนึ่งมวน กริยาหยาบกร้าน ในสายตาเย็นชานั้นเต็มไปด้วยการพิจารณา

หรงอวี้เองก็หยิบบุหรี่จากโต๊ะขึ้นมาจุดตามอย่างว่าง่าย ท่ามกลางควันบุหรี่ที่ลอยฟุ้ง คือการประลองระหว่างเพศผู้สองคน

หรงอวี้เงยหน้าพ่นควันเป็นวงกลม พิงหลังลงบนโซฟา มองกงเหย่หยวนโจว “คุณไม่ต้องเสียแรงพูดคำเตือนอะไรกับผมหรอก ผมไม่มีทางยอมปล่อยอวิ๋นลี่”