ตอนที่ 215 กรงขังโลหะ (จบ)

ท่อระบายอากาศคดเคี้ยวไปมา บางช่วงต้องคลานอยู่ในความมืดเป็นเวลานาน บางช่วงพอผ่านซี่กรงก็เห็นสัตว์อสูรอาละวาด ฉีกกินร่างกายมนุษย์อย่างน่าสยดสยอง เมื่อโพรงจมูกชินกับกลิ่นคาวเลือดที่คลุ้งเกินไปแล้ว แม้แต่น้ำตาที่ไหลตามสัญชาตญาณก็ไม่หลั่งออกมาอีก

อวิ๋นลี่เดิมทีก็เป็นพวกกระจอกไร้ฝีมือ คลานไปได้สักพักก็เหงื่อโทรมกาย เพื่อไม่ให้ตกขบวนจึงได้แต่กลั้นใจตามหรงอวี้ที่อยู่ข้างหน้าไป

แบบนี้ก็มีข้อดี เพราะพอถึงช่วงครึ่งหลัง มือและเท้าเริ่มเคลื่อนไหวแบบอัตโนมัติไปแล้ว

ไม่รู้ว่าคลานไปนานเท่าไร ในที่สุดก็ได้ยินเสียงอันไพเราะราวกับเสียงสวรรค์ของหรงอวี้ “ถึงแล้ว!”