กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวิ๋นลี่ดึงผ้าพันคอไหมออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างเก้อเขินเล็กน้อย “เอ่อ ฉันขอกลับไปซักให้สะอาดก่อนแล้วค่อยเอามาคืนนะ”
หรงหวยยื่นมือไปตรงหน้าเธอแล้วแบมือ “ไม่ต้อง ผมทำเอง”
ยังไงผ้าพันคอผืนนี้ก็เป็นของเขา ตอนนั้นเขาอุตส่าห์ใจดีให้ยืม ตอนนี้เขาจะเอากลับคืนเอง เธอจะไม่คืนก็คงไม่ได้
เธอได้แต่หยิบผ้าพันคอไหมที่ดึงออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุมยื่นให้มือเขา
หรงหวยรับผ้าพันคอมาแล้ววางลงในกระเป๋าด้านในของสูทที่อยู่ใกล้หน้าอกอย่างไม่ใส่ใจ จุดนั้นแนบชิดหัวใจที่สุด
อวิ๋นลี่รู้สึกแปลก ๆ คุณชายตระกูลหรงคนหนึ่ง อัญมณีหลากสีมูลค่าร้อยล้านยังพูดให้ก็ให้ได้ น่าจะไม่สนใจผ้าพันคอผืนหนึ่งที่ให้คนอื่นยืมหรอกนะ