กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รองเท้าหนังของหัวหน้างานหยุดลงบนพื้นโลหะ ดวงตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มบีบให้ริ้วรอยตรงหางตาปรากฏชัด เขาตบมืออีกครั้งเพื่อให้พนักงานที่กำลังกระซิบกระซาบกันอยู่ด้านล่างเงียบลง
“แค่ก ๆ ทุกคนฟังผมพูดสองสามคำนะ วันนี้ผมรวมพลทุกคนมาที่นี่เพื่อแนะนำหรงหวย เด็กฝึกงานจากสำนักงานใหญ่ของเรา อย่าดูแค่ชื่อเด็กฝึกงานของคุณหรงน้อยเลย จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนเก่งที่ถูกฝึกมาในทิศทางรองผู้จัดการใหญ่ของบริษัทสาขา”
เข้าใจแล้ว! แซ่หรงสินะ? ยังมีอะไรให้ไม่เข้าใจอีก ธุรกิจตระกูลก็ดีตรงนี้แหละ แค่มีคนแซ่หรงมา ก็แทบจะรู้ทิศทางของบริษัทสาขาแล้ว