กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวิ๋นลี่เดินตามหรงอวี้เข้าสำนักงานด้วยใจตุ่ม ๆ ต่อม ๆ ถึงแม้ปกติหรงอวี้จะถูกล้อมรอบด้วยบอดี้การ์ดจนเผยให้เห็นกลิ่นอายสังหารที่น่ากลัว แต่ตอนนี้เธอยอมเผชิญหน้ากับกลิ่นอายสังหารนั้นยังดีกว่าต้องอยู่ตามลำพังกับเขา!
ต่างอะไรกับการจับเธอขังไว้ในห้องสังเกตการณ์เดียวกับงูพิษ โดยเฉพาะตอนนี้งูพิษตัวนั้นเริ่มจ้องเธอด้วยสายตาไม่หวังดีแล้ว
ราวกับรับรู้ถึงความไม่สบายใจของเธอ หรงอวี้จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างหาได้ยาก “ไม่ต้องกลัว”
อวิ๋นลี่: ขอบคุณนะ แต่ไม่รู้สึกได้รับการปลอบใจเลยสักนิด พูดเหมือนเดิมเลย คือยิ่งกลัวเข้าไปอีก!
เธอมองหรงอวี้อย่างหยั่งเชิงก่อนเอ่ยถาม “ท่านประธานกรรมการ คุณเรียกฉันมามีอะไรจะสั่งงั้นเหรอคะ”