กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ห้าโมงเช้าตรู่ การลุกขึ้นของจงหลิ่นทำให้อวิ๋นลี่ตื่น เขาอดทนปลอบเธอไว้ในอ้อมแขน กอดตบเบา ๆ พร่ำปลอบ จนเธอหลับสนิทแล้วจึงลุกขึ้นอย่างเบามืออีกครั้ง เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย ภายใต้การคุ้มครองขององครักษ์หลวงจึงนั่งรถลอยฟ้าไปถึงคฤหาสน์พักฟื้นส่วนพระองค์ของราชวงศ์ที่สุ่ยอวิ๋นเจี้ยนชี
ไมค์ คนสนิทอันดับหนึ่งขององค์จักรพรรดิจงอู๋จิ้ว เฝ้าอยู่ข้างประตูอย่างเต็มที่ พอเห็นจงหลิ่นก็พยักหน้าเบา ๆ
จงหลิ่นนอบน้อมต่อไมค์มาก “คุณไมค์ เสด็จพ่อของผมท่าน…”
ไมค์พูด “ยังพักผ่อนอยู่ องค์มกุฎราชกุมารมีธุระหรือ”
จงหลิ่นส่ายหน้า “แค่อยากดูอาการร่างกายของเสด็จพ่อเท่านั้น”