กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เคนกับอาโลนั่งอยู่ในห้องเก็บของของตลาดมืด สภาพแวดล้อมที่คับแคบนั้นมอบความรู้สึกปลอดภัยให้พ่อลูกได้ไม่น้อย ยิ่งเป็นที่ที่ผู้คนปะปนกันมั่ว ๆ คนอื่นก็ยิ่งยากจะสังเกตเห็นความแตกต่างของพวกเขา
เขารู้สึกโล่งใจที่ตอนนั้นตัดสินใจลักลอบเดินทางจากเขตรอยแยก อย่างน้อยก็หาทางรอดให้อาโลได้ที่ดาวศูนย์กลางจริง ๆ แถมค่าพังทลายในร่างกายตัวเองยังถูกล้างเป็นศูนย์แล้ว
ค่าพังทลายไม่ใช่สิ่งที่คงที่ไม่เปลี่ยน หากนาน ๆ ไม่ได้รับการปลอบประโลมพลังจิตจากกึ่งเพศเมียหรือยาปลอบประโลมจิต ค่านั้นก็ยังเพิ่มขึ้นได้ แต่เวลาที่เหลือให้เขามีมากขึ้น ไม่ต้องถูกเงามืดแห่งความหวาดกลัวความตายครอบงำตลอดเวลา