กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวิ๋นลี่ถูไถหลังของเขา สัมผัสอุณหภูมิร่างกายใต้เสื้อผ้าเนื้อเนียนลื่น พึมพำเรียกเบา ๆ “หยวนโจว...”
กงเหย่หยวนโจวพลิกตัวนอนหงายบนเตียง แขนท่อนล่างข้างหนึ่งปิดตาไว้อีกข้างดึงอวิ๋นลี่เข้ามาในอ้อมกอดของตัวเอง
อวิ๋นลี่รู้สึกถึงความผิดปกติของเขา หยวนโจวของเธอเวลาอยู่ต่อหน้าเธอมีแต่ความร้อนแรงราวไฟเสมอ แทบไม่เคยเป็นแบบวันนี้เลย
เธอเปิดแขนของเขาที่ปิดตาออก หยาดน้ำตาหนึ่งหยดหล่นจากหางตาของเขา หลบเข้าไปในไรผมข้างขมับจนมองไม่เห็น
แต่เขากลับพลิกตัวราวกับกลบเกลื่อน ทับลงบนข้างที่มีรอยน้ำตาจนเต็มที่ ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เปลือกตาออกแดงเรื่อ แต่ทำสีหน้าพยายามสุดใจจะยิ้มเหมือนเช่นเคย “เด็กดี เธอกลับมาแล้ว”