กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสี่ยวไป๋บรรจงสวมแหวนไพลินอัญมณีให้กับนิ้วของเธออย่างตั้งใจ บนใบหน้าที่งดงามเย้ายวนเผยรอยยิ้มออกมา “พอดีเลย”
อวิ๋นลี่มั่นใจแล้ว นี่ควรเป็นวงที่ถูกถอดออกไปหลังจากเธอหมดสติ ขนาดวงพอดีเป๊ะ
“ยานลักลอบขนสินค้าตั้งโหมดขับขี่อัตโนมัติเรียบร้อยแล้ว พอพุ่งทะลุม่านสวรรค์ออกไป หากมีใครใช้อาวุธซุ่มยิงเธอ ก็สลับเป็นโหมดบังคับมือเพื่อหลบ ส่วนคนที่ไล่ตามมาให้ผมจัดการเอง” แก้มที่เย็นเล็กน้อยของเสี่ยวไป๋แตะลงบนใบหน้าอุ่นนุ่มของอวิ๋นลี่ที่ปรากฏรอยแดงสองข้างเพราะออกแรงอย่างหนัก แม้เขาไม่พูดออกมา อวิ๋นลี่ก็สัมผัสถึงความเสียใจที่ไม่อยากจากได้