กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวิ๋นลี่ตะลึง แม้ก่อนหน้านี้เธอจะเคยคาดเดาไว้อยู่แล้ว แต่ห้องทดลองที่สร้างหนุ่มหล่อขึ้นมาก็ตรงไปตรงมาและหยาบกร้านจริง ๆ
อวิ๋นลี่สำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า: “เอาเป็นว่า... ฉันเรียกนายว่าเสี่ยวไป๋ละกัน”
ดวงตาของร่างทดลองหมายเลขหนึ่งเป็นประกาย เขาพยักหน้าอย่างแรง: “เสี่ยวไป๋ดี ผมชอบชื่อเสี่ยวไป๋”
อวิ๋นลี่พูดไม่ออก เธอจะบอกหนุ่มหล่อดวงตาต่างสีคนนี้ได้อย่างไรว่า ในดินแดนของเธอ เสี่ยวไป๋มักใช้เรียกพวกแมวกับหมา
แต่เมื่อเห็นเขารับคำอย่างเบิกบานเช่นนี้ อวิ๋นลี่ก็กลืนคำที่จะพูดต่อไปลงไป
เอาเถอะ เขาชอบก็พอ
ดูท่าเขาจะไร้เดียงสาจริง ๆ!
เพิ่งถูกสร้างออกมาก็ต้องไปทำงานแล้วหรือ? ต่างอะไรกับให้คนเขียนหนังสือพางานที่ยังไม่เต็มเดือนออกไปหาเงิน!