กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวิ๋นลี่: “เดิมทีก็ไม่เคยคิดว่าจะสนิทชิดเชื้ออะไรกัน ตอนอยู่เขตฝูอวิ๋นเราก็ไม่สนิทกันเลย วันนี้ที่เจอกันก็แค่อาลัยใจที่ได้พบคนรู้จักอีกครั้งหลังผ่านเคราะห์เป็นตายมา”
คิดถึงตรงนี้ เธอจึงค่อย ๆ กุมมือกงเหย่หยวนโจวไว้ แล้วถามอย่างระมัดระวัง: “ฉันทำแบบนี้จะรบกวนเธอขับรถไหม”
กงเหย่หยวนโจวหัวเราะ: “จะเป็นไปได้ยังไงกัน”
งั้นเธอก็สบายใจแล้ว เธอแนบมือของกงเหย่หยวนโจวไว้กับใบหน้าของตัวเอง แล้วเอ่ยอย่างคิดถึง: “เธอไม่มีทางเดาออกหรอก ตอนที่ฉันถูกสัตว์อสูรไล่จนต้องกระโดดตึก แล้วเธอขับเมคาช่วยฉันขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน ในวินาทีนั้น หัวใจของฉันเต้นเพื่อกงเหย่หยวนโจวคนเดียวเท่านั้น”