ตอนที่ 58 ในที่สุดก็กลับบ้าน

แววตาของจงหลิ่นเปลี่ยนไปหลายครั้ง เขาค่อย ๆ เงยหน้ามองกงเหย่หยวนโจว สีหน้าเหมือนเช่นเคย: “ไม่ต้อง นี่คือความรับผิดชอบของผมในการปกป้องชาวดาวศูนย์กลาง”

ครูฝึกไซซาเหลือบมององค์มกุฎราชกุมาร เขาจำได้ว่าองค์จักรพรรดิคอยปลูกฝังแนวคิดเรื่องความเมตตาไม่อาจคุมทัพให้องค์มกุฎราชกุมารมาตลอด เขาไม่คิดว่าจิตใจขององค์มกุฎราชกุมารจะเป็นคนอ่อนโยนขนาดนั้น

กงเหย่หยวนโจวสังเกตเห็นความผิดปกติในแววตาของเขา จึงกำมืออวิ๋นลี่ให้แน่นขึ้นอีกหน่อย เอ่ยอย่างมีนัยยะ: “หวังว่าคุณจะคิดเช่นนี้จริง ๆ”