ตอนที่ 39 อย่าให้เขาได้เธอไปเร็วเกิน

โปโปมองอวิ๋นลี่ด้วยสายตาอิจฉาอยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจ “ลี่ลี่ ฉันดูออกแล้ว พวกเรากึ่งเพศเมียชั้นต่ำแบบนี้ สำหรับพวกเขาแล้วเป็นแค่ของเล่นชั่วคราวไว้ฆ่าเวลา พอเล่นจนเบื่อหรือรู้สึกน่าเบื่อเมื่อไร ก็เริ่มคิดจะทิ้งเธอ”

“ฉันไม่ควรหลงคิดว่าตัวเองจะหนีจากวงจรประหลาดนี้ได้ เพราะตอนแรกแอนดรูว์มีใจแรงกล้ากับฉัน แต่จริง ๆ แล้วฉันก็ยังเป็นฉัน โปโปคนที่หาเลี้ยงชีพด้วยการยิ้มแย้มและดื่มเป็นเพื่อนลูกค้าอยู่ที่บาร์ราตรีเขตเซวียนอวิ๋น ส่วนเขาก็ยังเป็นชนชั้นสูงที่ยืนอยู่เบื้องบนและก้มมองฉัน ทุกอย่างของฉันถูกเขาควบคุม แต่เขากลับถอนตัวเดินจากไปได้ตอนที่ฉันรู้สึกรักเขามากที่สุด”