ตอนที่ 35 แก่นของการแต่งงานคือการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์

“ปล่อย ปล่อยฉันนะ!” กึ่งเพศเมียคนนั้นโมโหจนทนไม่ไหว เงื้อมือตบเข้าที่ใบหน้าอย่างแรง เห็นสองคนยังไม่ปล่อยก็ยกเท้าถีบไปตรง ๆ เลย

หลังอัดสองคนจนหน้าเขียวปูดก็ควงคู่ครองคนใหม่จากไปอย่างสง่า เหลือสองคนนั่งทรุดอยู่กับพื้นน้ำตาไหลไม่หยุด

อวิ๋นลี่มองตาค้างอ้าปากหวอ อ๊ะ ๆ ๆ! นี่มันพัฒนาการแบบไหนกัน โดนกึ่งเพศเมียถีบทั้งเตะทั้งต่อยยังพยายามรั้งไว้ขนาดนี้ นี่มันรักแท้ชัด ๆ!

“ไร้ความสามารถยังลากกึ่งเพศเมียมาอยู่ด้วยกันอย่างลำบาก พวกเราต้องจดจำสองเพศผู้คนนี้ให้ดี ๆ ไว้ กันคราวหน้าจะได้ไม่ดูผิดพลาดแล้วไปทำสัญญาหมั้นกับพวกมันเข้า น่าหงุดหงิดจริง ๆ”