กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กงเหย่หยวนโจวอุ้มอวิ๋นลี่ที่ถูกเสื้อคลุมสีดำของเขาคลุมหัวไว้ตลอดทาง เดินไปจนถึงรถลอยฟ้าของเขา เปิดประตูฝั่งผู้โดยสารด้านหน้า ให้อวิ๋นลี่นั่งดี ๆ แล้วคาดอุปกรณ์นิรภัยให้เรียบร้อย จากนั้นตัวเองจึงไปนั่งที่ตำแหน่งคนขับ
“ที่รัก ผมจะพาเธอกลับบ้าน” พูดจบก็สตาร์ตรถลอยฟ้า มุ่งหน้าไปยังเขตปี้อวิ๋น
ถึงแม้อวิ๋นลี่จะส่งอาหารเดลิเวอรีในอวกาศมาสักระยะหนึ่งแล้ว แต่ตอนแรกเธอต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดจนแทบไม่มีเวลาได้หยุดดูทิวทัศน์นอกหน้าต่างให้เต็มตาเลย
แต่่วันนี้ เธอสามารถมองได้เต็มที่แล้ว