ตอนที่ 6 โรงงานเถื่อนไม่ใช่โรงงาน

ช่างน่าสงสัยว่าเขตปี้อวิ๋นจริง ๆ แล้วไม่ใช่ที่ดีอะไรเลย โดยเฉพาะรถลอยฟ้าในย่านคนมั่งคั่งนั้น สิบคันมีเก้าคันที่แพงจนแทบตาย!

ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนที่มหาศาลนี้ ก็ประมาณว่าให้คนขับรถเซี่ยลี่มือสองบนดาวสีน้ำเงินไปขนของในถนนที่เต็มไปด้วยโรลส์-รอยซ์ ร่างเงา ค่าจ้างที่หามาทั้งชีวิตก็ยังไม่พอจ่ายค่าเสียหายจากการเฉี่ยวชนรถหรูพวกนั้นสักครั้ง

ตอนนี้ ในยุคอวกาศที่ถือผลประโยชน์สูงสุดแบบนี้ กลับมีคนยอมทำแทนให้!

อวิ๋นลี่รู้สึกซาบซึ้ง ในยุคอวกาศยังมีคนดีอยู่เยอะแฮะ!

เธอใช้นิ้วแตะหน้าจอลอยตัวเบา ๆ พอจะตอบตกลงคำขอของคนในวงการเดียวกันคนนั้น ในกลุ่มย่อยก็มีข้อความแท็กเธอเพิ่มขึ้นมาอีกหลายข้อความทันที ทั้งหมดล้วนอยากแลกเขตส่งอาหารกับเธอ