กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หน่วนอีชักมือกลับ ขณะกำลังจะเอ่ยปากก็สบเข้ากับสายตาของอาเยวียน หัวใจพลันสั่นไหวอย่างไร้สาเหตุ นางจึงหลุบตาลงอย่างลนลานเล็กน้อย “ชีพจรอ่อนอยู่บ้าง แต่ช่วงนี้เจ้าคงดื่มยาอยู่ด้วยกระมัง”
“ลักษณะชีพจรยังพอมีกำลังแฝงอยู่ อีกประเดี๋ยวข้าจะจัดยาให้เจ้า ยามปกติต้องใส่ใจรับประทานอาหารให้ตรงเวลา อย่าได้ละเลยร่างกายของตนเอง”
อาเยวียนพยักหน้า “ได้”