กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายในโรงหมอ เมื่อผู้อาวุโสเติ้งนำองครักษ์เสื้อแพรเดินไปถึงลานหลัง ก็เห็นว่าสมุนไพรที่ตนเพิ่งจัดวางตากแดดไว้ถูกทำจนกระจัดกระจาย
ใจพลันดิ่งวูบ สีหน้าซีดลงหลายส่วน
หลังชะงักไปครู่หนึ่ง เขาก็รีบวิ่งเข้าไปในห้อง องครักษ์เสื้อแพรที่อยู่ด้านหลังวิ่งตามไปด้วย
ตั่งที่เดิมมีคนนอนอยู่ บัดนี้กลับว่างเปล่า
องครักษ์เสื้อแพรผู้เป็นหัวหน้าก้าวเข้าไปวางมือบนเครื่องนอน สัมผัสไออุ่นจาง ๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่ “ยังไปได้ไม่ไกล”
แววตาของผู้อาวุโสเติ้งฉายความกังวล “อาการบาดเจ็บของเขายังสาหัส ต้องรีบหาตัวให้พบจึงจะดี”