ตอนที่ 334 ตื่นเต้น

ซ่งฉืออันรอจนเขาสงบลงแล้วจึงจูงมือเขาลุกขึ้น ทั้งสองไปนั่งบนตั่งหลัวฮั่นด้วยกัน

“ดูสิ บนใบหน้ายังมีคราบน้ำตาอยู่เลย หากจือชิวกับคนอื่น ๆ มาเห็นเข้า คงคิดว่าข้ารังแกเจ้าเป็นแน่” ซ่งฉืออันใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดใบหน้าของเขาอย่างแผ่วเบา

ยามนี้ขอบตาของเผยหมิ่นยังแดงเรื่อ เขาก้มหน้ามองซ่งฉืออันอย่างตั้งใจ ครั้นได้ยินนางเย้าแหย่จึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้นว่า

“บัดนี้ในเมืองหลวงมีผู้ใดไม่รู้บ้างว่าข้าเกรงภรรยา”