ตอนที่ 329 กลมเกลียว

ณ สนามม้านอกเมือง

“เจียเจีย กลัวหรือไม่?” เผยหมิ่นใช้มือหนึ่งกุมบังเหียน อีกมือโอบเอวซ่งฉืออันไว้

ทั้งสองขี่ม้าตัวเดียวกัน ทว่าสิ่งที่ต่างจากวันก่อน ๆ คือวันนี้เผยหมิ่นควบม้าให้วิ่งเหยาะ ๆ

เมื่อซ่งฉืออันได้ยินคำถามของเขา นางก็ส่ายหน้า เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเขาว่า “มีเจ้าอยู่ข้างกาย ข้าก็ไม่กลัวสิ่งใดทั้งนั้น”

เมื่อเผยหมิ่นได้ยินคำพูดของนาง แววตาก็ไหววูบ เขาก้มลงจุมพิตกลางหน้าผากนางแล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “เด็กดี”