กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นหรงมองเสิ่นเหยาของตนอย่างจนใจแล้วถอนหายใจออกมา ครั้นเงยหน้าขึ้นโดยไม่ทันคิด ก็สบตากับซูหวยตันที่มองเขาอยู่ตลอดพอดี
เขาผงกศีรษะให้ซูหวยตัน ร่างที่เดิมนั่งเอนเอียงอยู่เล็กน้อยพลันเหยียดตรงขึ้นทันที
เมื่อเห็นเขาเปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ แววสนใจก็วาบผ่านดวงตาของซูหวยตัน