กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“องค์หญิงใหญ่เป่ยเยวียนเสด็จ~”
โถงใหญ่ที่เดิมมีเสียงจอแจเงียบลงมากในพริบตา ทุกคนต่างมองไปนอกประตู ขุนนางใหญ่และฮูหยินไม่น้อยต่างส่งสายตาให้บุตรชายที่อยู่ข้างกาย
ซูหวยตันสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม ด้านในเป็นชุดกระโปรงแบบเป่ยเยวียน นางค่อย ๆ เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่เหมาะสม เมื่อเดินมาถึงข้างกายซ่งฉืออันก็หันไปยิ้มให้นางเล็กน้อย จากนั้นจึงเดินไปข้างกายหวังอวี้หนิงแล้วโน้มตัวลงเล็กน้อย “ถวายบังคมฮองเฮา”
“องค์หญิงใหญ่ไม่ต้องมากพิธี” หวังอวี้หนิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จากนั้นจึงให้นางนั่งลง