เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จวนหมิงอ๋อง
หมิงอ๋องกลับเข้าจวนด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว คนเฝ้าประตูแม้จะสงสัยแต่ก็รีบคารวะ “คารวะท่านอ๋องขอรับ”
หมิงอ๋องเดินตรงเข้าไปในห้องหนังสือของตน แล้วสั่งผู้ติดตามประจำตัว “ไปสืบ สืบทุกเรื่องที่ท่านหญิงหย่งฉือทำตั้งแต่กลับเข้าเมืองหลวง ตรวจค้นคนข้างกายนางและคนข้างกายพระชายาทีละคน”
“พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง!”
ผู้ติดตามประจำตัวรับคำแล้วถอยออกไป
หมิงอ๋องหลับตาลงเล็กน้อย ถอนหายใจยาว เมื่อปีนั้นซุ่ยซุ่ยของเขาก็เพราะเขาไม่ยอมแต่งกับพระชายาหมิงอ๋องคนปัจจุบัน จึงถูกเสด็จแม่สังหาร ในใจเขายังมีปมกับพระชายาหมิงอ๋องอยู่ แต่เขาก็รู้ว่านางไร้ความผิด ดังนั้นหลายปีมานี้เขาจึงพยายามอดทนต่อท่าทีของตนที่มีต่อนาง
บัดนี้หย่งฉือถูกนางตามใจจนยิ่งห่างเหินจากครรลองมากขึ้นทุกที
โชคดีที่จื่อหลี่ถูกเขาส่งไปสำนักศึกษาฉางชิงตั้งแต่เด็ก ไม่ค่อยอยู่บ้าน ปัจจุบันก็เป็นซื่อจื่อที่สมบูรณ์แบบผู้หนึ่ง
แต่ซื่อจื่อในก้นบึ้งใจเขาก็ยังคงเป็นบุตรของเขากับซุ่ยซุ่ย