กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามค่ำคืน ซ่งฉืออันนอนอยู่ในอ้อมกอดของเผยหมิ่น วันนี้เผยหมิ่นเชื่อฟังเป็นที่สุด
“เจียเจีย วันนี้เจ้าได้พบท่านหญิงหย่งฉือหรือไม่”
ได้ยินคำของเขา ซ่งฉืออันมิได้ประหลาดใจ นางเดาไว้แต่เนิ่น ๆ แล้วว่าอิงซิงจะต้องเล่าให้เขาฟัง
“ใช่แล้ว”
เผยหมิ่นกอดนางไว้ พลางลูบเส้นผมของนางเบา ๆ “เรื่องเช่นนี้ให้อิงซิงจัดการก็พอแล้ว”
ซ่งฉืออันกลับส่ายหน้า เมื่อนึกถึงท่านหญิงหย่งฉือในวันนี้ ในใจก็มีอาการไม่พอใจอยู่บ้าง “เจ้าไม่ต้องห่วง หากมีสิ่งใดข้าจะบอกเจ้าเอง”
เผยหมิ่นพยักหน้า ในดวงตามีแต่แววตามใจ นางอยากทำสิ่งใดย่อมมีเหตุผลของนาง
แววตาของซ่งฉืออันมืดลง ในดวงตาวาบแวบความเย็นชาอยู่ครู่หนึ่ง
————
จวนหมิงอ๋อง