กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อวี้หนิง บัดนี้ในวังหลังไม่มีผู้ใดกีดขวางเจ้าได้อีกแล้ว” จิ่งรุ่ยเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มพลางมองหวังอวี้หนิงที่นั่งอยู่บนตั่งหลัวฮั่น
เรื่องของเฉิงอ๋องลากเอาตระกูลฝูเข้าไปด้วย ถูกลดตำแหน่งลงไปเป็นขุนนางท้องที่แล้ว ส่วนพระสนมซู่ที่ใส่ร้ายพระสนมหรูนั้นถูกเปิดโปง ตอนนี้ถูกส่งไปอารามหลวงเพื่อไถ่บาปแล้ว
หวังอวี้หนิงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มพลางนั่งลงบนตักเขา “หม่อมฉันขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ”
นางจะไม่รู้ได้อย่างไร จิ่งรุ่ยคอยกวาดล้างวังหลังอยู่เบื้องหลังมาตลอด
จิ่งรุ่ยได้ยินคำแทนตัวของนางก็บีบเอวอ่อนของนางเบา ๆ “อวี้หนิง พูดดี ๆ”