กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จิ่งรุ่ยเองก็มิทันสังเกตว่า ยามพูดกับหวังอวี้หนิง เขาเปลี่ยนมาใช้คำว่า “ข้า” แทนตนแล้ว เวลานี้เขาเพียงอยากปลอบให้นางเบิกบานขึ้นสักหน่อย
หวังอวี้หนิงคล้ายระบายความอัดอั้นน้อยเนื้อต่ำใจที่เก็บกดไว้ในใจมาโดยตลอดออกมาจนหมดในคราวเดียว
ความอ่อนแอของมารดา การถูกบิดาใช้ประโยชน์ ตลอดจนคำครหาของผู้คนหลังตระกูลหวังล่มสลาย ตลอด 2 วันที่ผ่านมานางคัดคัมภีร์มิหยุด แต่ศิลาหนักที่กดทับอยู่ในใจกลับไม่เคยถูกยกออกไป