กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฮูหยินหวังก็ถอนหายใจโล่งอกในใจ รีบดึงหวังจือฉวีที่ยังนั่งซึมอยู่บนพื้นให้ลุกขึ้นคารวะแล้วขอตัวกลับ
หลังผู้คนจากไป จิ่งรุ่ยดึงมือหวังอวี้หนิงขึ้น มองใบหน้าด้านข้างของนางแล้วกล่าว “ในเมื่อไม่เต็มใจ เหตุใดจึงไม่พูด”
เขามิได้ไม่สังเกตเห็นอารมณ์ของนาง นางย่อมใส่ใจอยู่ชัด ๆ