กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อซ่งฉืออันตื่นขึ้น รถม้าก็หยุดแล้ว นางรู้สึกว่าด้านนอกมืดลงบ้างแล้ว ส่วนเผยหมิ่นนั่งอยู่ข้างกาย
“อืม~” นางบิดกายคลายเมื่อย เงยหน้ามองเผยหมิ่น “ข้าหลับไปนานเท่าใดหรือ?”
เผยหมิ่นยิ้มพลางอุ้มนางขึ้นมาโอบไว้ในอ้อมแขน จุมพิตดวงตาที่ยังงัวเงียของนางเบา ๆ “ตอนนี้ยามเย็นแล้ว เจียเจียหลับไปตลอดบ่ายเลย”