กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฮองเฮา พระวรกายของพระนางไม่สู้ดี มิสู้ให้เหล่าพระสนมที่อยู่ด้านนอกกลับไปก่อนเถิดเพคะ” กูกูคนสนิทของหวังอวี้หนิงเอ่ยด้วยความปวดใจ
“ไม่จำเป็น ปรนนิบัติข้าล้างหน้าหวีผมเถิด” นางมีสีหน้าสงบนิ่ง ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
เพิ่งลุกขึ้นยืน นางก็พลันขมวดคิ้ว เมื่อคืนจิ่งรุ่ยช่างหนักหน่วงเสียจริง!
เมื่อนึกถึงยาคุมกำเนิดที่จิ่งรุ่ยนำเข้ามาหลังเสร็จสิ้น และแววตาที่เจือความรู้สึกผิดของเขา นางก็แน่ใจแล้ว
เขาไม่ต้องการมีบุตรจริง ๆ
แต่เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?