กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทันทีที่ซ่งฉืออันเข้ามาในลานเรือน นางก็เดินตรงไปยังห้องของบุตรทั้งสอง กลับพบว่าในห้องไม่เพียงไร้เงาของเด็กทั้งสอง แม้แต่เตียงเล็กของพวกเขาก็หายไปด้วย
“เนี่ยนเซี่ย!” นางลนลานขึ้นมาชั่วขณะ ก่อนรีบเรียกเนี่ยนเซี่ยที่อยู่เฝ้าจวน
“ฮูหยิน ฮูหยิน” เนี่ยนเซี่ยวิ่งออกมาจากเรือนหลัก
“อาจิ่นกับอาอวี๋เล่า?” ซ่งฉืออันขมวดคิ้วแน่น