กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น ขณะที่ฮูหยินจงหย่วนโหวยังไม่ตื่น คนที่จงหย่วนโหวส่งมาก็ปลุกนางเสียก่อน นางจึงรีบแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วไปยังห้องโถงใหญ่
ทันทีที่ก้าวเข้าประตู นางก็เห็นคนตระกูลโจวซึ่งมีสีหน้าโกรธขึ้ง หัวใจพลันกระตุกวูบ
“ใต้เท้าโจว ฮูหยินโจว” นางผ่อนลมหายใจแล้วเดินยิ้มเข้าไป
ฮูหยินโจวแค่นเสียงเย็นชา “บุตรีข้าถูกข่มเหงในจวนโหวถึงเพียงนี้ ข้าจะไม่มาได้อย่างไร!”