กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จวนจงหย่วนโหว
เวลานี้โจวหว่านชิงหน้าซีดเผือด เม้มฟันแน่น นั่งอยู่ที่นั่งฝั่งซ้ายเบื้องบนโดยไม่เอ่ยคำใด
“ฮูหยิน ขอท่านเมตตา จางเออร์บัดนี้อายุห้าปีแล้ว เขาฉลาดหลักแหลมแต่เล็ก หากได้รับการอบรมสั่งสอนที่ดีก็ต้องไม่เลวเป็นแน่เจ้าค่ะ”
หญิงนางหนึ่งสวมกระโปรงเสื้อหรูฉวินสีชมพูคุกเข่าอยู่กับพื้น น้ำตาคลอ เสียงอ่อนหวานละมุน เมื่อนางสะอื้นร่างกายราวกับหลิวที่โอนอ่อนก็ยิ่งดูอ่อนแอ
ฮูหยินจงหย่วนโหวมองเด็กชายตัวน้อยที่คุกเข่าอยู่กับพื้นอย่างว่าง่าย เวลานี้ดูเหมือนเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น กะพริบตาโตมองนางด้วยความอยากรู้