ตอนที่ 117 นับแต่นี้เหลือเพียงเขาผู้เดียว

ดวงตาของจิ่งรุ่ยแดงก่ำ เขามองออกไปด้านนอก ยามนี้ผู้คนคุกเข่าอยู่เต็มลาน องครักษ์เสื้อแพรในอาภรณ์ปลาบินสีแดงยืนขนาบอยู่ทั้งสองฝั่ง

“ฝ่าบาท โปรดเสวยยาพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์เสื้อแพรนายหนึ่งถือขวดยาส่งให้จิ่งรุ่ย

จิ่งรุ่ยรับมาแล้วกินยา 1 เม็ดแทบไม่ต้องคิด จากนั้นโยนขวดเข้าไปด้านในให้ตกลงบนกองอาภรณ์นั้น แล้วปิดประตู…

“ไทเฮาเล่า?” เขาสงบอารมณ์ครู่หนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบขึ้นมาก