กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“นี่! พวกข้าจะใช้ที่นี่แข่งม้า พวกเจ้าไปขี่ที่อื่นเสีย!”
เมื่อชายผู้นั้นเดินมาหยุดห่างจากทั้งสอง 2 เมตร ก็เอ่ยอย่างโอหัง
“ซื่อจื่อจวนอู่หยางป๋อพาคนมาแข่งม้า พวกเจ้าค่อยมาใหม่วันอื่น”
เผยหมิ่นได้ยินคำพูดของมันก็แค่นหัวเราะ ก่อนก้มหน้ามองซ่งฉืออัน
“เจียเจีย หลับตาสักครู่ได้หรือไม่?”
ซ่งฉืออันชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเบือนหน้าไปอีกทางพร้อมหลับตาลง