กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังเผยหมิ่นจากไป ซ่งฉืออันก็เดินไปนั่งลงบนตั่งหลัวฮั่นที่นางกับเขามักนั่งด้วยกันทุกวัน
“ฮูหยิน ให้บ่าวรับใช้ท่านเปลี่ยนอาภรณ์เถิดเจ้าค่ะ” เนี่ยนเซี่ยเอ่ยแผ่วเบา พูดจบก็สบตากับจือชิวที่อยู่ข้าง ๆ
บนใบหน้าจือชิวก็เต็มไปด้วยความกังวล นางมองซ่งฉืออัน
“ไม่จำเป็น พวกเจ้ากลับออกไปเถิด” ซ่งฉืออันส่ายหน้า
เนี่ยนเซี่ยกับจือชิวลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะเบามือเบาเท้าถอยออกไปตามคำสั่งของนาง
ในมือซ่งฉืออันถือลูกประคำที่เผยหมิ่นมอบให้นาง นางหมุนมันโดยไม่รู้ตัว…
หัวใจของนางมิได้สงบมั่นคง