กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พระสนมเสียนประทับอยู่ในโถงใหญ่ ลูบกำไลหยกบนข้อมือของตนเบา ๆ ดวงตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม มุมปากยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากนอกประตู
พระสนมเต๋อก้าวเข้ามาอย่างเร่งร้อนด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว เมื่อเห็นภายในตำหนักพระสนมเสียนสว่างราวกลางวัน ใจก็พลันหนักอึ้ง
“พระสนมเสียน เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
เมื่อได้ยินพระสนมเต๋อเอ่ยคาดคั้น พระสนมเสียนก็เลิกคิ้วเล็กน้อย “คำพูดของพระสนมเต๋อหมายความว่าอย่างไร ข้าไม่เข้าใจ”