ตอนที่ 55 บ่มเพาะความทะเยอทะยาน

ซ่งฉืออันและเสิ่นเหิงยืนอยู่นอกประตูจวนตระกูลเสิ่น นางเผลอตัวยืดหลังตรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว แววตามีความคาดหวังอยู่บ้าง

เสิ่นเหิงสังเกตเห็นความไม่เป็นธรรมชาติของนางแล้วจึงยิ้มเอ่ยขึ้น “ญาติผู้น้องไม่จำเป็นต้องตื่นเต้นไป”

“เจ้าค่ะ พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง” มุมปากของซ่งฉืออันโค้งขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ ในใจก็คิดว่านางเองนี่แหละที่คิดมากไป ท่านย่ากับคนอื่น ๆ จะโทษโกรธนางได้อย่างไร

ในระหว่างที่พูดกัน ทั้งสองเห็นรถม้ายาวเป็นแถวเดินมาจากปากถนน บนรถม้าคันหน้าสุดมีตัวอักษร “เสิ่น” เขียนไว้เด่นชัด ดวงตาของซ่งฉืออันก็เป็นประกาย

รถม้าประมาณสิบกว่าคันเคลื่อนคล้อยไปข้างหน้าทีละคัน ส่วนด้านหน้าสุดคือชายหนุ่มสามคนที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา