กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในใจซ่งฉืออันเย้ยหยันอยู่ในที นี่แหละคือตระกูลซ่ง
เผยหมิ่นมือหนึ่งจูงซ่งฉืออัน อีกมือหนึ่งหมุนลูกประคำในมือ
สิ่งที่พวกเขาจะทำในวันนี้ สำหรับซ่งฉืออันแล้วคือการสังหารบิดาทอดทิ้งตระกูล แต่ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลกรรมที่ตระกูลซ่งควรได้รับ หากมรรคาสวรรค์เห็นว่าเจียเหอของเขาผิด ก็ขอให้โทษทัณฑ์ทั้งหมดตกลงบนตัวเขาเถิด
“เจ้าเป็นอะไรไปหรือ” ซ่งฉืออันรู้สึกได้ว่าเขามีบางอย่างผิดปกติ จึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย
เผยหมิ่นส่ายศีรษะ ยิ้มปลอบนาง “ข้าไม่เป็นไร”
ซ่งเฉินหย่วนเห็นเผยหมิ่นเอ็นดูซ่งฉืออันเช่นนั้นราวกับที่เล่าลือกันจริง ๆ ก็รู้สึกว่ากระดูกสันหลังแข็งขึ้นมาทันที ยิ้มตาหยีเอ่ยขึ้น
“ในเมื่อวันนี้กลับมาแล้ว ก็พักสักคืนเถิด”
น้ำเสียงอดไม่ได้ที่จะแฝงด้วยท่าทีราวกับเป็นผู้ใหญ่