กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งฉืออันมองเสิ่นเหิงที่นั่งอยู่ตรงข้ามนาง ในใจรู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย ส่วนท่าทางของนางในสายตาเสิ่นเหิงกลับดูเหมือนกำลังเหม่อลอย เขาจึงเอ่ยขึ้นก่อน
“ญาติผู้น้อง ท่านย่ากับคนอื่น ๆ อีกไม่กี่วันก็จะเข้าเมืองหลวง คราวนี้กลับมาก็ไม่ไปไหนอีกแล้ว”
อะไรนะ
ซ่งฉืออันตกใจเล็กน้อย ชาติก่อนตระกูลเสิ่นไม่เคยกลับมาเลย คราวนี้?