กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อ้อ?
สตรีที่อยู่หลังภูเขาจำลองนั้นหรือ?
โจวหว่านชิงถนัดการสังเกตสีหน้าท่าทางมาตั้งแต่เล็ก เมื่อสังเกตเห็นซ่งฉืออันจ้องมองเบื้องบน ก็เป็นธรรมชาติที่มองไปทางนางสนมผู้นั้น จากนั้นเอ่ยราวกับมิได้ตั้งใจ
“กุ้ยเหรินอิ๋งสมเป็นนางสนมผู้เป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาทจริง ๆ วันนี้ก็งดงามตระการตาเช่นนี้”
ซ่งฉืออันดึงสายตากลับมามองโจวหว่านชิง ในใจคิดว่านี่แหละคือสตรีที่ถูกฝึกฝนกลวิธีเรือนหลังมาตั้งแต่เล็ก
แต่ว่า กุ้ยเหรินอิ๋ง?
นางคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ไม่มีความทรงจำใด ๆ
“กุ้ยเหรินอิ๋งอะไรกัน?” หร่วนเถิงหลัวถามอย่างใคร่รู้
โจวหว่านชิงไม่พอใจในใจลึก ๆ คุณหนูหร่วนผู้นี้ช่าง…
เหมือนเด็ก