กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ท้ายที่สุด ซ่งจิ่นอันกว่าจะโบกเรียกเรือโดยสารได้สักลำก็ยากเย็นแสนเข็ญ ทั้งคนแจวเรือลำนั้นยังเป็นผู้ที่ใจกล้าไม่น้อย
ซ่งจิ่นอันกลับถึงจวนก็รีบวิ่งไปยังเรือนของหลิวซื่อทันที
“ท่านแม่ ท่านรีบคิดหาทางเถิด ข้ากลัว…”
ซ่งจิ่นอันกล่าวจบก็ใช้สองมือจับแขนหลิวซื่อ เอ่ยด้วยความร้อนรน