เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สามวันต่อมา
ซ่งฉืออันจัดแจงตนเรียบร้อย พอออกจากประตูจวนก็เห็นเผยหมิ่นที่รออยู่ข้างรถม้าเนิ่นนานแล้ว
วันนี้เผยหมิ่นสวมเสื้อคลุมแพรสีหมึกปักลายเร้น ด้านหลังรถม้าคือองครักษ์เสื้อแพรในอาภรณ์ปลาบินจำนวนหนึ่ง
นางมองเผยหมิ่นผู้ซึ่งเคยหยิ่งทะนงอยู่เบื้องบนมาโดยตลอด บัดนี้กลับยืนรอตนอย่างว่าง่ายอยู่ข้างรถม้า
ในใจเกิดความรู้สึกประหลาดอย่างหนึ่ง
“รอนานแล้วกระมัง” นางเดินไปเบื้องหน้าเขา เงยหน้าขึ้นมองเขา
เผยหมิ่นมองนางตลอดมาหลังซ่งฉืออันออกมา เมื่อได้ยินคำนั้นก็ส่ายหน้า “ไม่หรอก ไม่นาน”
พลางเอี้ยวตัวยื่นมือประคองนางขึ้นรถม้า
เขาไม่รู้สึกว่ารอนาน เพราะในช่วงที่รออยู่นั้นล้วนเป็นการเฝ้ารอคอยนาง
บนรถม้า ซ่งฉืออันมองขนมและผลไม้ที่เผยหมิ่นหยิบออกมาจากช่องลับ แล้วยังรินน้ำวุ้นลิ้นจี่ให้นางถ้วยหนึ่ง