กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 187 ลูกหลานย่อมมีบุญวาสนาของลูกหลาน
หลี่จิ่งชิวกับเฮ่อชิงชะงักไปครู่
“พวกแกทำหน้าแบบไหนกันเนี่ย” คุณปู่เฮ่อพูดด้วยความไม่พอใจ “หรือในสายตาพวกแก ฉันเป็นคนแก่หัวดั้นหัวดานไม่ยอมฟังใครเหรอ”
หลี่จิ่งชิวได้สติก่อน “ไม่มีเรื่องนั้นหรอกค่ะคุณปู่ พวกเราไม่ได้คิดแบบนั้นเลยสักนิด”
พูดจบ หลี่จิ่งชิวก็ยังเอานิ้วจิ้มเอวเฮ่อชิงเบา ๆ “ใช่ไหม เฮ่อชิง”
เฮ่อชิงพยักหน้า เป็นการเห็นด้วยกับสิ่งที่หลี่จิ่งชิวพูด
พอคุณปู่เฮ่อเห็นแบบนั้น บนใบหน้าก็เผยรอยยิ้มอย่างปลื้มใจออกมา
วินาทีถัดมา เขาหันไปมองซุนรูเยว่ที่ก้มหน้าก้มตาพยายามทำตัวให้ไม่เป็นที่สังเกตที่สุด
“สะใภ้รอง ต่อไปเวลาพูดอะไรก็ระวังปากหน่อยนะ จะได้ไม่ไปเผลอล่วงเกินใครเข้า”