0141

ตอนที่ 141 ดอกบัวขาว

เหมียวชุนยิงเห็นความสัมพันธ์ของพ่อลูกคู่นี้ดีขึ้นแล้ว ก็ยิ้มแก้มปริไปนั่งอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้เข้าไปขัดจังหวะ

เพราะรอบนี้เวลากลับบ้านค่อนข้างกระชั้นชิด หลี่จิ่งชิวกับหลี่โม่เลยไม่กล้าอยู่นาน วันอาทิตย์ตอนเช้าก็พากันนั่งรถไฟกลับเมืองหลวงแล้ว

แป๊บเดียวก็เข้าเดือนธันวาคม อากาศในเมืองหลวงเริ่มหนาวขึ้นเรื่อย ๆ หลังหิมะตกครั้งหนึ่ง ผู้คนก็พากันรื้อเสื้อนวมในตู้ออกมาใส่กันอีกรอบ

หลี่จิ่งชิวสวมเสื้อนวมตัวหนายืนอยู่หน้าบ้านสี่ประสานที่ตัวเองซื้อไว้ แล้วยกมือขึ้นมาเป่าลมร้อนใส่ฝ่ามือ

นี่ก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้วตั้งแต่ที่เธอซื้อบ้านหลังนี้ไว้

หลี่จิ่งชิวกะวันดูคิดว่าผู้เช่าสองคนที่อยู่ในบ้านน่าจะย้ายออกไปกันหมดแล้ว ถึงได้หยิบกุญแจแล้วเดินทางมาที่นี่