0124

ตอนที่ 124 ปากสุนัขย่อมไม่มีงาช้าง

หลี่จิ่งชิวรู้สึกเสียดายขึ้นมานิดหน่อย รู้แบบนี้เมื่อกี้ไม่น่าไปเสียเวลากับหลี่เจียนกั๋วและยายหลี่ให้มากความเลย

ในเมื่อใช้กำลังแก้ปัญหาได้ การใช้ปากพูดคุยจึงเป็นเรื่องที่ไม่ฉลาดเอาเสียเลย

ส่วนยายหลี่พอมันได้ยินคำพูดของหลี่จิ่งชิวเมื่อครู่ ก็ลุกพรวดขึ้นมาจากพื้นทันที

ขณะที่หลี่เจียนกั๋วยังคงนอนกองอยู่บนพื้น ใช้มือกุมเอวแล้วครางไม่หยุด

หลี่จิ่งชิวส่งสายตาดุ ๆ ไปมอง ทำเอาเขาตัวสั่นเทาด้วยความกลัว

“กระดูกก้นกบฉันหักแล้ว” หลี่เจียนกั๋วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ไม่กล้าสบตาหลี่จิ่งชิวเลยสักนิด

ในสายตาของเขาตอนนี้ หลี่จิ่งชิวก็ไม่ต่างอะไรกับยมทูตมีชีวิตดี ๆ นี่เอง

หลี่จิ่งชิวรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย ไม่คิดว่าหลี่เจียนกั๋วจะบอบบางขนาดนี้