0109

ตอนที่ 109 เหมียวเฟิงผู้อ่อนแอ

หลี่จิ่งชิวเห็นแม่เดินมาก็รีบเช็ดน้ำตาบนหน้าแล้วพูดว่า “แม่ มาได้ยังไงคะ หนูบอกให้พวกแม่รออยู่ข้างนอกไม่ใช่เหรอ ทำไมเข้ามาแล้วล่ะคะ”

ตอนนี้ตานอนป่วยอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่อ่อนแอขนาดนั้น หลี่จิ่งชิวไม่อยากให้แม่เห็น กลัวว่าท่านจะรับไม่ไหว

ใบหน้าของเหมียวชุนยิงขาวซีดราวกับว่าวินาทีถัดมาจะประคองตัวไว้ไม่ไหวและเป็นลมล้มพับไป

จังหวะนั้น ประตูห้องพักผู้ป่วยก็เปิดออก

หงเซียเดินออกมาด้วยใบหน้าอิดโรย

“แม่คะ” พอเหมียวชุนยิงเห็นเข้าก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันที “พ่อเป็นยังไงบ้างคะ”

หงเซียลังเลครู่หนึ่งก่อนจะพูดกับเหมียวชุนยิงว่า “อิงอิง ลูกทำใจไว้หน่อยนะ อาการของพ่อลูกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ หมอบอกว่าไม่สู้ดีเลย”