กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 85 ไปเมืองหลวง
เฉียนเผิงเผิงฟังสิ่งที่หลี่จิ่งชิวพูดแล้วก็ยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างใช้ความคิด
เนิ่นนาน เธอถึงกุมมือหลี่จิ่งชิวไว้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “จิ่งชิว ฉันเข้าใจแล้ว ขอบใจเธอนะ”
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา การเปลี่ยนแปลงของเฉียนเผิงเผิงนั้นเรียกได้ว่าใหญ่หลวง ไม่ว่าจะกับตัวเธอเองหรือกับหลี่จิ่งชิวก็ตาม
เช่นเดียวกัน รอยยิ้มของหลี่จิ่งชิวก็ยิ่งดูจริงใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอจับมือเฉียนเผิงเผิงตอบ
“ไปกันเถอะ รีบกลับไปกินข้าวกันเถอะ ตากับคนอื่น ๆ ยังรอเราอยู่เลย”
“อือ”
พอกินข้าวเย็นเสร็จ เหมียวชุนยิงกับหลี่โม่ก็กลับไปที่บ้านที่ทางกองผลิตเคยจัดให้เหมียวชุนยิงอยู่