0046

ตอนที่ 46 การพบกันครั้งแรกกับไป๋หย่วน

อาการโกรธของเหมียวชุนอิงในตอนนี้ ต่างจากเมื่อก่อนอยู่บ้าง

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเวลาเธอโกรธ คนอื่นก็ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร

แต่ตอนนี้ สายตาราวกับคมดาบของเหมียวชุนอิงกำลังจ้องเขม็งไปที่แม่ของซุนหงกับซุนหงตรง ๆ

ถ้าแม่ของซุนหงกล้าพูดคำว่านังแพศยาออกมาอีกสักคำ เหมียวชุนอิงคงจะตบเข้าให้แน่ ๆ

แม่ของซุนหงกลืนน้ำลายลงคอ น้ำเสียงไม่ได้มีความกร่างเหมือนเมื่อครู่แล้ว “ทำมาเป็นดุ ก็แค่ด่าไปสองคำเองมั้ง”

“ขอโทษซะ” เหมียวชุนอิงตวาดเสียงดัง

เสียงนั้นทำให้แม่ของซุนหงสะดุ้งโหยง พอเห็นสายตาที่เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อของเหมียวชุนอิง เธอเลยเสียงอ่อนลงแล้วพูดว่า “ขอโทษค่ะ”

จากนั้นก็รีบดึงตัวซุนหงไปเก็บกระเป๋าเดินทาง

ซุนหงยังบ่นงึมงำไม่เลิก “แม่ จะไปกลัวนังแพศ—ทำไมเนี่ย”