กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 5 ยายแก่ผู้ไร้เหตุผล
ชาวบ้านในกองพากันกรูเข้ามาล้อมพร้อมกับปลอบใจหลี่จิ่งชิว
“ย่าเธอนี่ทำตัวเกินไปจริง ๆ... เฮ้อ น่าสงสารเด็กคนนี้ซะเหลือเกิน”
“เมื่อวานตอนจิ่งชิวเป็นลมแดด ย่าหลี่ก็เห็นกับตาแต่ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน ฉันตั้งใจจะพาจิ่งชิวไปหาหมอเท้าเปล่าอยู่แล้วเชียว ย่ายังมาขัดขวางไว้ ดูสิว่าจิ่งชิวต้องมาเหนื่อยขนาดไหน”
“กับยัยเสี่ยววั่นนั่นล่ะดีนัก ทั้งที่เป็นหลานเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมถึงปฏิบัติกับหลานต่างกันลับฟ้าแบบนี้”
หลี่จิ่งชิวใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตา ดวงตากลมโตคู่สวยคลอหน่วยไปด้วยหยาดน้ำตาแล้วพูดว่า “ทุกคนอย่าไปโทษย่าเลยค่ะ เป็นเพราะฉันเองที่แรงน้อยไปหน่อย ไม่ช่วยแบ่งเบาภาระหาแต้มงานให้ที่บ้าน ทุกคนรีบกลับไปกินข้าวเถอะค่ะ เดี๋ยวจะไปทำงานช่วงบ่ายสายเอานะคะ”
เหมียวชุนยิงเห็นลูกสาวพูดแบบนั้นก็แอบยืนปาดน้ำตาอยู่เงียบ ๆ