0001

ตอนที่ 1 เกิดใหม่ปี 1977

“นังเด็กตายนี่ ซุ่มซ่าม ให้มาทำงานแค่นี้ยังเป็นลมได้” เสียงแหลมปรี๊ดลอยเข้าหู

สติที่ยังไม่ทันฟื้นคืนทำให้หัวของหลี่จิ่งชิวโล่งไปหมด รู้สึกแค่ว่าร่างกายเหมือนนอนอยู่บนแผ่นเหล็กที่กำลังเผาไฟ ร้อนจนแทบจะไหม้

นี่ใครวะเนี่ย ไม่มีมารยาทเอาซะเลย อ้าปากก็เรียกคนอื่นว่านังเด็กตายซะแล้ว

เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นนิดหนึ่ง ภาพกลุ่มผู้หญิงที่ใส่เสื้อผ้าปะชุนก็สะท้อนเข้ามาในดวงตา

หญิงชราแถวหน้าหลังงอ ผิวคล้ำแดด ที่คอคล้องผ้าขนหนูไว้ผืนหนึ่ง เหมือนกับย่าของเธอที่จากไปยี่สิบกว่าปีไม่มีผิด

พอยายแก่คนนั้นด่าหลี่จิ่งชิวเสร็จก็เดินหนีไป

ตอนนี้เป็นช่วงบ่ายของวันในฤดูร้อน แดดเปรี้ยงบนท้องฟ้า ร้อนจัดเสียจนหายใจแทบไม่ออก